German Beer Purity Law – Ο γερμανικός νόμος αγνότητας του 1516

reinheits

Ganz besonders wollen wir, dass forthin allenthalben in unseren Städten und Märkten und auf dem Lande zu keinem Bier mehr Stücke als allein Gersten, Hopfen und Wasser verwendet und gebraucht werden sollen.” So lautet in neudeutscher Textfassung das original Bayrische Reinheitsgebot von 1516.   Heute heißt es: (1) Zur Bereitung von untergärigem Bier darf nur Gerstenmalz, Hopfen, Hefe und Wasser verwendet werden. (2) Die Bereitung von obergärigem Bier unterliegt derselben Vorschrift; es ist hierbei jedoch auch die Verwendung von anderem Malz und die Verwendung von technisch reinem Rohr-, Rüben- und Invertzucker, sowie von Stärkezucker und aus Zucker der bezeichneten Art hergestellten Farbmitteln zulässig.

 Σε ελεύθερη μετάφραση :
“Αυτός είναι ο νέος γερμανικός νόμος, το πρωτότυπο της Βαυαρίας Καθαρότητα Νόμος του 1516«(1) Για την παρασκευή της μπύρας χαμηλής ζύμωσης βυνοποιημένη μπορεί να χησιμοποιείται μόνο κριθάρι, λυκίσκο, μαγιά και μόνο καθαρό νερό που χρησιμοποιείται στις πόλεις και τις αγορές μας και στη χώρα. (2) Η προετοιμασία της υψηλής ζύμωσης μπύρα υπόκειται στην ίδια διάταξη. Ωστόσοεδώ η χρήση άλλης βύνης και η χρήση του τεχνικώς καθαρού ζαχαροκάλαμο, ζαχαρότευτλα και το ιμβερτοποιημένο ζάχαρο και άμυλο ζάχαρης και οι χρωστικές  όπου παράγονται από τη ζάχαρη του είδους που αναφέρεται επιτρέπεται.
Ο γερμανικός νόμος Reinheitsgebot ο οποίος θεσπίστηκε από το δούκα της Βαυαρίας Wilhelm IV, είναι ο παλαιότερος κανονισμός τροφίμων στον κόσμο και σε τροποποιημένη μορφή εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα για την παραγωγή της μπύρας. Αυτό το κριτήριο ποιότητας ορίζει ότ η μπύρα μπορεί να παρασκευάζεται από κριθάρι, λυκίσκο και μόνο καθαρό νερό. Σε νεότερες εκδόσεις καθορίστηκε ότι έπρεπε να ενεργήσει και για την βύνη κριθαριού. Το ουσιώδες πάντως για τη διαδικασία ζύμωσης της μαγιάς δεν αναφέρεται διότι απλώς δεν ήταν γνωστό εκείνη τη στιγμή. Η προέλευση του Reinheitsgebot είναι η Βαυαρία, εγκρίθηκε σε εθνικό επίπεδο το 1516 και υιοθετήθηκε γρήγορα σε όλη τη Γερμανία για την παραγωγή της μπύρας. Ο γερμανικός νόμος αγνότητας είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό για την ποιότητα της γερμανικής μπύρας.
Σε απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το 1987, η εισαγωγή μπύρας στην Γερμανία δεν απαγορευότανε σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο καθαρότητας. Έτσι, το Reinheitsgebot δεν θεσπίστηκε για να γίνει μια προσπάθεια να αποκλείσει τον ανεπιθύμητο ξένο ανταγωνισμό στη γερμανική αγορά, αλλά μάλλον ένα δόγμα της ποιότητας το οποίο θα εξασφάλιζε την καθαρότητα κατά τη διάρκεια παρασκευής μπύρας και την υγιεινή της. Αυτή οι κανονισμοί δηλαδή ήταν μια απάντηση σε πολλές καταγγελίες της εποχής για την κακή μπύρα. Επιπλέον, ο πληθυσμός προστατευόταν από το λεγόμενο Ungeferck”.


Σήμερα, ο κανονισμός μπίρας βασίζεται στο γερμανικό δίκαιο καθαρότητας του 1516. Σήμερα στην Αυστρία, ένας παρόμοιος νόμος με τον γερμανικό, το κεφάλαιο B13 ρυθμίζει τα συστατικά της μπύρας και ονομάζεται Κώδικα Τροφίμων της Αυστριας για τη μπύρα. Απαγορεύει χημικά συντηρητικά στην μπύρα και δεν αφήνει τεχνητά πρόσθετα χαμηλής ποιότητας να βελτιώσουν τη γεύση ή να την ενισχύουν. Σύμφωνα με αυτό, η αυστριακή μπύρα περιέχει μόνο καθαρή φύση και επίσης περιλαμβάνει αυστηρότερες απαιτήσεις σχετικά με την τεχνολογία της ζυθοποιίας.

Ο νόμος της Γερμανίας για την καθαρότητα της μπύρας του 1516 ισχύει ακόμα και σήμερα.